Hunebed Museum Borger

Een Red Stoner is altijd stoned omdat zij tussen de Hunebedden woont. Deze kreet is ontleend uit een spreuk van Egbert Hovenkamp II: As Drent Binj Altied Stoned Umdaj Tussen Hunebedden woont.

De Redstones op bezoek bij de Hunebedbouwers. De tegenstelling is groot! Vertelde onze gids van het Hunebedmuseum dat de hunebedbouwers niet ouder werden dan 50 jaar en zie ons daar dan staan: vrouwen allemaal boven de vijftig jaar, vol levenlust en vol plezier. We moesten er gewoon naar toe. Als je je naam ontleent aan de Hunebedden dan wil je toch ook een foto van al die mooie Red Stones bij de Drentse Stones. Leuk dat er ook een paar Rhinners waren. We begonnen met een kopje koffie met Drentse Turf. De naam deed de koek geen eer aan: het bleek een overheerlijke luchtige chocoladekoek. Natuurlijk het was koud die morgen maar dat het veel erger kan bleek uit de film die gedraaid werd. Zo’n 150.000 jaar geleden zaten we nog in de strenge ijstijd. Enorme gletchers kwamen uit het noordoosten op ons land af en strekten zich geleidelijk tot aan midden-Nederland uit. Ze sleepten een dikke laag van leem en keien met zich mee. Toen het warmer werd en het ijs smolt bleef deze laag op de Nederlandse bodem achter. De hunebed bouwers gebruikten deze stenen zo’n 5400 jaar geleden om hun graven te bouwen. Na een deskundige rondleiding door het museum waarin we leerden over die tijd, maakten we buiten de foto’s bij het grootste hunebed van Drenthe. Onze gids wees er nog eens op dat we slechts een geraamte zagen. In vroegere tijden waren de ruimtes tussen de stenen dichtgestopt met leem en gras. Lekker warm binnen nog een broodje en koffie en weer huiswaarts.



Advertenties