Huifkartocht Doldersum

Na wat heen en weer gedoe (wel of niet doorgaan wegens een te gering aantal belangstellenden) werd op de valreep besloten om dan toch maar met het kleine groepje van 9 enthousiastelingen het evenement doorgang te laten vinden.

Getrokken door een tweetal prachtige en zoals later bleek vooral dappere paarden, bestaande uit een merrie en een ruin, gingen we op weg. Langs pittoreske weggetjes, omringd door prachtige oeroude bomen en dan weer stukjes hei die langzaam in bloei kwamen, waar het gezelschap overigens niet al te veel oog voor had, want we hadden het vooral druk met elkaar, lachen, zingen en babbelen. Het was super gezellig en al snel gingen er tasjes rond met snoepjes en kleine cocktailworstjes, die we ons goed lieten smaken. De Jan Plezier schommelde en wiebelde behoorlijk, waardoor wij zonder dat we het wilden de bewegingen maakten die gepaard gaan met de zgn “vogeltjesdans”, maar omdat wij allen goedgeluimd waren kon ons dat allemaal niets schelen. De weggetjes werden steeds smaller en ons rijtuig werd geregeld gestriemd door de overhangende takken, gelukkig was de Jan Plezier aan de zijkanten gesloten, anders waren wij niet ongedeerd uit de strijd gekomen.

Maar toen, op een smalle weg verscheen aan het eind een omgevallen boom dwars over de weg, die zodanig was neergekomen dat doorgaan geen optie was. Wat nu???? De koetsier bedacht zich geen moment en aangevoerd door aanmoedigende (maar o zo angstige) kreten van de rodehoedenbrigade, trachtte hij de beide paarden te bewegen zich om te draaien. Maar paarden zijn gevoelige dieren en deze maakten daarop geen uitzondering. Ze verzetten geen “voet” en bleven angstig op de plek staan. Wij bleven op een veilige afstand afwachten wat er ging gebeuren. Het was best spannendwant het onweerde ook en het weerlichte volgens Jelly, maar dat bleek slechts een flitslicht van een camera te zijn. Uiteindelijk zijn alle dames (op één na) uitgestapt om het de dieren zo licht mogelijk te maken, en toen lukte het de koetsier om de beide dieren om te laten keren, waarna wij weer in konden stappen om onze reis voort te zetten. Wat een belevenis, dit zullen wij niet licht vergeten. Dus, dames die niet van de partij waren, ga de volgende keer mee, want het is de moeite waard!!!!

Om 17.15 uur waren we terug bij restaurant Jachtlust en in colonne reden we naar Hoogersmilde, waar ons nog een hele gezellige avond wachtte.

Bij binnenkomst werden we verwelkomd met een glas champagne en wat borrelhapjes en na enige tijd gezellig met elkaar van gedachten gewisseld te hebben over allerlei wereldzaken, werd de maaltijd klaargezet en vielen wij aan op de overheerlijke pasta met sauzen, salades en tot veler vreugde een heerlijk dessert, bestaande uit roomijs met vers fruit, slagroom en allerlei versiermogelijkheden. Na de koffie werd de sessie opgebroken en na onze gastvrouwen Corrie en Griet uitgebreid te hebben bedankt vertrokken wij voldaan en tevreden huiswaarts. Corrie zal je niet vergeten je man te bedanken namens de Red Stones voor het heerlijke eten dat hij heeft klaargemaakt. Het was een GEWELDIGE middag en avond.

Met rood/paarse groet, Yvonne Bischop (namens het gezelschap)

jointhefun