Veelzijdig Ommen


Ongelooflijk veel geluk met het weer, een grote groep gezellige Red Stoontjes en een geweldige inzet van de drie organisatoren: Janneke, Corrie en Dora. Het was een fantastische dag in Ommen!

Om tien uur werden we verwacht bij een pick-nick tafel langs de rivier de Vecht. Koffie, met erg lekkere zelf gemaakte taarten, stond al voor ons klaar. En het recept voor de taart is inmiddels al rondgestuurd. De weerberichten waren ronduit slecht voor vandaag maar de temperatuur was redelijk en we vonden het allemaal heerlijk om lekker buiten koffie te kunnen drinken. We moesten alleen een beetje oppassen met de borden en de kopjes want voor je het wist vloog het uit je handen door de wind.

Na de koffie lopend naar de fietsverhuurder die gelukkig een toilet had. Een enkeling kon zo lang niet wachten en zocht een ander mooi plekje dat ook prima dienst deed.

Het fietsen had heel wat voeten in aarde. Probeer 19 dames maar eens op pad te helpen. Lukte dus mooi niet ondanks de twee gps systemen die een uitgestippelde route zouden moeten aangeven. Na 5 minuten ging het al mis. De grote vier-persoons elektrische fiets voorop met gps ging niet linksaf. Gaaike erachteraan maar ook daarna niet linksaf. Terug naar de verhuurder die het nog nooit had meegemaakt dat de route fout ging en met een op papier gezet begin gingen we het weer proberen. Inmiddels hadden al zes vrouwen zich als leider opgeworpen en daarom ging het weer fout. De pret was er niet minder om, alleen het fietstochtje werd steeds korter.

Goed, Janneke, Dora en Corrie kregen de leiding. Maar de chaos was al compleet. Het  lukte niet om er nog enige orde in te krijgen. En toen waren we ook de grote fiets nog kwijt, niemand had in de gaten dat die niet meer achterop reden. Was het bruggetje te smal? Uiteindelijk brachten de knooppunten-route-borden de oplossing. Met een grote boog naar nummer 72, vervolgens 48 en we waren weer mooi op tijd terug voor een fantastische lunch aan de Vecht. Hartige taarten, diverse salades, brood, gekoelde witte wijn, rode wijn zonder kurketrekker (Gerda ging in de buurt maar even een opener vragen), kaas. Heerlijk allemaal en we konden dankzij de man van Corrie nog zitten ook. Hij bracht ons zomaar een heleboel stoelen van Emmen naar Ommen.

Tot zover hadden we al een geweldige tijd maar er stond nog veel meer op het programma. Een boottocht over de Vecht en ja hoor toen begon het te regenen. Fantastisch toch, wij zaten lekker droog binnen. Op de terug vaart was het weer droog en konden we op het buiten dek genieten.

En dan de, zoals in de uitnodiging stond vermeld, de “landelijke verrassing”. Natuurlijk hebben we allemaal zitten gissen wat dat dan wel niet zou worden. Maar de organisatoren bleven zwijgen en verzochten ons met de auto naar de Vechtdalhoeve (klik maar even voor meer info) te rijden. Simone de boerin, hoewel ik eigenlijk helemaal niet weet of ze boerin genoemd wil worden, ontving ons erg enthousiast. We gingen op KOE SAFARI ! Achter een oude trekker in een gezellig gedecoreerde huifkar de wei in naar de Brandrode runderen. Een rundersoort die het hele jaar door buiten kan blijven.

Simone vertelt vol enthousiasme over haar “vrouwen” en over de stier Johan en nog leuker over de stier Remco die opeens weg was en bij de boer aan de overkant van de Vecht in de wei bleek te lopen. Negen maanden later zond de boer die zwart bont vee heeft een geboortekaartje van een bruin kalf. Wij hingen aan haar lippen en genoten van de verhalen maar vooral van de koeien en de vele kalfjes. Soms pas twee dagen oud.

Koffie kregen we ook nog in de wei met een plak krentewegge. Anita en Elly brachten ons weer terug met de trekker, tot vlak voor de boerderij.

Vijf uur en dat betekent dus : zeven uur genieten, gelachen, gegeten, gevaren, gefietst, gekletst en op safari geweest. Zonder de andere uitjes te kort te doen: dit was de dag van het jaar!!

Janneke, Dora en Corrie heel heel erg bedankt!