Knipselmuseum Westerbork

fullsizeoutput_2d9.jpeg

Vanmiddag zijn we met 10 ladies naar het museum van papierknipkunst te Westerbork geweest.
Het was even zoeken, omdat de hoofdweg door Westerbork open gebroken was.
We werden door twee knipsters en ene Sietse verwelkomd.
We begonnen met een rondleiding langs allerlei soorten knipsels, ware kunststukjes.
Ene Wicher Lever is ooit op een andere plek in Westerbork het museum begonnen. Hij kon niet alleen goed knippen, maar ook goed geld verdienen. Zo verkocht hij zijn kunstwerkjes. Helaas kregen zijn nazaten ruzie over de nalatenschap na zijn dood en is veel verkocht. Gelukkig heeft men veel van zijn werk kunnen achterhalen en daarmee is dit museum begonnen.
Sietse vertelde dat de schaar al erg oud is, 300 jaar voor Christus bestond de schaar al.
De knipkunst begon in China, werd via handelsroutes naar zuid-Europa overgebracht. In de tijd van de inquisitie vluchtten veel Joden, maar ook andere vervolgden naar het Noorden en zo belandde de knipkunst hier.
Er waren dus veel knipsels te zien van genoemde Wicher, maar ook van een vrouw wier naam ik niet meer weet en een heel andere stijl had, ook met grijstinten erin. Sietses lievelings knipsel van haar was een breiwerkje, inderdaad heel kunstig gemaakt. Het verschil tussen deze twee mensen was ook dat Wicher werkjes maakte van verschillende stukjes en de vrouw alles uit een stuk maakte, zoals het eigenlijk hoorde.
Verder waren er knipselwerken te zien van allerlei andere mensen, ook van degenen die in het museum vrijwilliger zijn en er mag regelmatig door iemand geëxposeerd worden. Dat was nu ook het geval.
Daarna gingen we zelf aan de slag met voor bewerkt materiaal. Eerst twee vogels, daarna een soort mozaïek . Ik weet er geen andere naam voor. Heel voorzichtig knippen en later op een kaart lijmen. Onder het mozaïek kon je nog een stuk papier uit een tijdschrift plakken, als je dat mooi vond. Jannie Weggemans had zoveel talent dat ze meteen gecharterd werd als knipster. Ik weet niet of ze dat echt gaat doen?
Onderwijl werd er gezellig gekletst, thee en koffie erbij en voor we het wisten was de tijd om. We hebben onze kunstwerken nog op de foto gezet.
Een aantal mensen heeft nog even de kas van het museum gespekt, daarna gingen de meesten huiswaarts.
Corrie, Yvonne, Gaike, Marga en mijn persoon hebben nog even gezellig nagekletst met natuurlijk een borrel of iets anders in een restaurant. Dat restaurant had ook nog wat bijzonders: het was gebouwd in vorm naar een abdij in Brabant, compleet met kapel. Ook de hotelkamers waren kloosterachtig ingericht, maar die hebben we niet gezien.
Al met al een geslaagde middag, vond ik.

Elly en Gaike

fullsizeoutput_2da